25.11.2011 Telewizja Polska kpi z prawa

Telewizja Polska kpiąc z prawa i lekceważąc wyrok Sądu Pracy, poraz drugi z tą samą motywacją, zdruzgotaną w uzasadnieniu wyroku, przywracającego do pracy, zwalnia z pracy redaktor Iwonę Kubicz.

Warszawa, dn.25.11.2011 r.

L.dz. Wizja/127/2011

Pan Juliusz Braun
Prezes Zarządu TVP S.A.

Pan Robert Kroplewski
Dyrektora Biura Prawnego

Pan Karol Pękul
z-ca Dyrektora BZZL

Stanowisko Związku Zawodowego Pracowników Twórczych TVP S.A. „Wizja”w sprawie zamiaru pracodawcy wypowiedzenia umowy o pracę zawartej z redaktor Iwoną Kubicz.

Związek Zawodowy Pracowników Twórczych TVP S.A. Wizja w odpowiedzi na pismo TKH/5810/2011, z dnia 08.11.2011r., odebrane za potwierdzeniem odbioru w dniu       21.11.2011r., informuje, że kategorycznie nie wyraża zgody na wypowiedzenie umowy o pracę red. Iwonie Kubicz

Decyzja Pracodawcy jest dla Związku szokująca, zważywszy na kwalifikacje zawodowe, doświadczenie / red. Iwona Kubicz przez wiele lat była twarzą Programu 2 TVP/, jak również  fakt , że bezpodstawnie zwolniona, została przywrócona do pracy wyrokiem Sądu w dniu 22.09.2011 r. !

Pracodawca w zawiadomieniu doręczonym Związkowi w dniu 21 listopada 2011 r., jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy z red. Iwoną Kubicz wskazuje sytuację ekonomiczno – finansową Spółki i konieczność obniżenia zatrudnienia w drodze restrukturyzacji.  Podstawą prawną dla planowanego zwolnienia ma być art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2003 Nr 90, poz. 844, z późn. zm.)

Analiza zaproponowanego trybu i przyczyny wypowiedzenia przez Pracodawcę umowy o pracę z red. Iwoną Kubicz, prowadzi do jednoznacznego stanowiska, iż nastąpi ono z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim należy podnieść, iż powód zwolnienia został sformułowany nazbyt ogólnikowo. Potwierdzeniem tej tezy jest chociażby wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2008 r., wydany w sprawie o sygn. akt I PK 86/08 (LEX nr 497692), w którym Sąd ten stwierdził, iż przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę – „zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych, zmiany organizacyjne” jest w sposób oczywisty nazbyt ogólnikowa, a przez to wadliwa, bo takie ułomne sformułowanie wymusza na skarżącym pracowniku wszczęcie sądowej procedury odwoławczej w celu poznania konkretnej i rzeczywistej przyczyny potencjalnie uzasadniającej dokonanie wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony. Z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w sprawie zamiaru zwolnienia red. Iwony Kubicz.

Spółka Telewizja Polska S.A. nie wskazuje żadnych kryteriów, którymi ma się kierować w uzasadnieniu „obniżenia zatrudnienia w drodze restrukturyzacji”.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zaprezentowanym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt II PK 285/07 (LEX nr 465855), przy zwolnieniu indywidualnym z art. 10 ust. 1 ustawy przesłanka zmniejszenia zatrudnienia powinna być odniesiona do konkretnej grupy zawodowej zatrudnionej u danego pracodawcy lub wyodrębnionej jednostki organizacyjnej zakładu pracy. Powyższe dowodzi całkowicie tezie o wadliwości sposobu planowanego zwolnienia red. Iwony Kubicz przedstawionemu w piśmie zawiadamiającym o zamiarze rozwiązania stosunku pracy.

Zdaniem Związku, przyczyną, nieżalenie od jej ogólnikowości, może być chęć ukarania Jej za to, iż Sąd przywrócił ją do pracy po wypowiedzeniu Jej umowy o pracę pod koniec 2009 r.

Sąd Rejonowy dla m.st Warszawy, VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w uzasadnieniu wyroku, przywracającego do pracy red. Iwonę Kubicz, również uznał przyczynę wypowiedzenia jej umowy o pracę za pozorną.

Redaktor Iwona Kubicz została zwolniona w ramach procesu zwolnień grupowych w roku 2009.

Pracodawca, jako wyłączną przyczynę zwolnienia wskazał te same przesłanki ekonomiczno – finansowe i konieczność obniżenia zatrudnienia w wyniku restrukturyzacji, co w obecnym uzasadnieniu.

Sąd uznał zaś, że pracodawca wykorzystał ustawę o rozwiązywaniu stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w sposób instrumentalny, a podana w wypowiedzeniu przyczyna zwolnienia w rzeczywistości nie zaszła. Powinna była być zaś konkretna i rzeczywista.

W trakcie zwolnień grupowych pracodawca prowadził bowiem nowe zatrudnienia. Nie było więc w rzeczywistości przesłanek do zastosowania trybu zwolnień grupowych, ponieważ zadania zwalnianych osób pozostawały do wykonania. Pracodawca, aby zapewnić ich realizację, zatrudniał nowe osoby.

Te same argumenty przeciwko poprzednim dwóm „edycjom” zwolnień grupowych wysuwał ZZPT TVP S.A. Wizja.

Obecnie cały czas trwa proces zwolnień pracowników na podstawie tej samej ustawy (art. 10, który dopuszcza zwalnianie do 29 osób w odstępach 30 dniowych, bez konieczności prowadzenia procesu konsultacji), a Związek występuje do pracodawcy o jego powstrzymanie, mając na uwadze te same argumenty, które znalazły się w uzasadnieniu wyroku w sprawie redaktor Iwony Kubicz.

Kontynuując ten proces Zarząd TVP S.A. naraża Spółkę na ryzyko strat, spowodowanych wygranymi przez pracowników procesami sądowymi.

Red. Iwona Kubicz jest znów zwalniana z tym samym uzasadnieniem. Sąd poddał je zaś już raz miażdżącej krytyce.

W powyższym wyroku Sąd zauważył, co następuje:

Wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia o pracę musi być rzeczywista i konkretna. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż przyczyna wypowiedzenia powódce umowy o pracę była pozorna.

Przyczyną, wyartykułowaną w oświadczeniu pozwanego wypowiedzenia powódce umowy o pracę, były przesłanki ekonomiczno-finansowe i konieczność obniżenia zatrudnienia w wyniku restrukturyzacji. Decyzja ta, jak wynika z oświadczenia, została podjęta na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z regulaminem grupowego zwolnienia. Przy tak sformułowanym oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyjąć trzeba, że pozwany wypowiedział powódce umowę o pracę z przesłanek ekonomiczno-finansowych, zaś o wybraniu powódki do zwolnienia z grupy redaktorów – dziennikarzy honoracyjnych zadecydowało znaczenie zadań na stanowisku pracy powódki w realizacji niezbędnych procesów w TVP S.A.

Zdaniem Sądu w/w przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę jest pozorna. Proces zwolnień grupowych był jedynie pretekstem do dokonania zmiany na jednym ze stanowisk dziennikarskich, poprzez zastąpienie powódki inna osobą. To zatrudnienie jest jednoznacznym potwierdzeniem, iż istniało w danej jednostce zapotrzebowanie na świadczenie pracy przez dziennikarzy honoracyjnych, a więc zadania wykonywane na tym stanowisku były niezbędne w realizacji procesów w TVP S.A.

Uznając więc, iż pozwany wypowiadając powódce umowę o pracę podał pozorną przyczynę, Sąd przywrócił powódkę do pracy.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21.09.2011 (sygn. Akt KPIN 625/00) pracodawca, który wskazuje nieprawdziwą przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, z reguły nie może żądaniu przywrócenia do pracy przeciwstawić twierdzenia o niecelowości uwzględnienia tego żądania.

Przyjęcie odmiennego stanowiska stanowiłoby sygnał przyzwolenia przez Sąd dla podejmowania przez pracodawcę arbitralnych, nieuzasadnionych decyzji o rozwiązywaniu stosunków pracy z długoletnimi pracownikami, w sytuacji, gdy na ich miejsce zatrudniane są inne osoby.

Zatem proces zwolnień grupowych był jedynie pretekstem, by dokonać zamiany na stanowisku dziennikarza honoracyjnego w redakcji oprawy i promocji. Gdyby faktycznie pracodawca uznał, iż bez uszczerbku dla realizacji niezbędnych procesów w TVP może obniżyć zatrudnienie w redakcji oprawy i promocji w zakresie stanowisk dziennikarskich, to nie zatrudniłby innej osoby na takie stanowisko. Zatrudnienie innej osoby stanowiło wymierny przejaw woli pracodawcy utrzymania stanu zatrudnienia, co pozostaje w sprzeczności z wolą, jaką należy wnioskować z oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę.

W roku 2011 w trakcie zwolnień na podstawie tej samej ustawy w TVP S.A. zwolniono około 170 osób. Na tych samych lub pokrewnych stanowiskach zatrudniono porównywalną liczbę osób lub przekazano ich zadania współpracownikom.

Jak wskazuje Pracodawca, red. Iwona Kubicz, została przywrócona do pracy 25.10.2011 r. zaś pismo zawiadamiające  Związek o zamiarze wypowiedzenia jest datowane na 08.11.2011 r.  czyli  dwa tygodnie później!!!

Jakie zadania przez tak krótki czas mogła wykonać?  Wniosek narzuca się jeden.  Pracodawca w ogóle nie miał zamiaru powierzyć  Jej jakichkolwiek zadań. Pomimo tego z własnej inicjatywy złożyła do Dyrekcji Programu 2 cykl audycji, który został przyjęty, a także odbyła 6 dyżurów przygotowujących Ją do pracy w Oprawie Programu 2.

Dodatkowo przyczyna wypowiedzenia, jak poprzednio, co ustalił Sąd Pracy,  jest fikcyjna. Jeśli sytuacja finansowo-ekonomiczna Spółki jest tak zła, dlaczego w okresie od stycznia do sierpnia 2011r. Pracodawca przyjął do pracy 141 osób, w tym również na stanowiska dziennikarskie ???!!! Zatem o jakim procesie restrukturyzacji i strukturalnym obniżeniu zatrudnienia mówimy?

Wypowiedzenie umowy o pracę red. Iwonie Kubicz,  Związek jednoznacznie ocenia  jako lekceważenie przez TVP prawomocnego wyroku Sądu, a tym samym całego porządku prawnego, prowadzące do rażącego naruszenia praw pracowniczych.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 9.0/10 (4 votes cast)
VN:F [1.9.13_1145]
Rating: +2 (from 2 votes)
25.11.2011 Telewizja Polska kpi z prawa, 9.0 out of 10 based on 4 ratings

Napisz komentarz