Podczas dyżuru Janowi Suzinowi do studia przyprowadzono gościa -  w ostatniej chwili przed wejściem na antenę.  Zdążył tylko spytać o nazwisko i …… pajeeeeechali!

Pan Jan, nie mając pojęcia kto zacz, rozpoczął rozmowę:

– Dobry wieczór państwu, naszym gościem jest dziś pan Taki-a-Taki. Co pana do nas sprowadza?

Gość sobie coś gadał, a Pan Jan tonął w zadowoleniu, że tak ładnie wybrnął – do momentu, kiedy zobaczył zza szyby wymachiwanie, że ma ciągnąć rozmowę… O kurczę (w wersji oryginalnej to nie było kurczę)!
Drugie pytanie brzmiało więc:

– Czy chciałby pan coś jeszcze powiedzieć naszym telewidzom?

Podobno gość wyszedł ze studia zachwycony…  – opowiedział nam Wojciech Olbrycht.

Panie Janie, dziękujemy -

za profesjonalizm,

wspaniały głos i kulturę osobistą.

Panu prompter nigdy nie byłby potrzebny.

Wizja

Byłem – jakżeby inaczej - na pogrzebie Janka Suzina. Sporo ludzi z dawnych lat było; niektórych nawet poznałem, bo upływ czasu na nas wszystkich odbił się bezlitośnie. Ale jednak na niektórych mniej. Irena Dziedzic, Krystyna Loska, Edyta Wojtczak, Bogusia Wander są w formie, podobnie jak paru ludzi z techniki; szczytem wszystkiego jest Mietek Grudniak, operator kamery, który wygląda dokładnie tak, jak go pamiętam sprzed pół wieku!

Ale nie o tych, którzy przyszli na warszawskie Stare Powązki, chce pisać. Chcę napisać – i to, powiem z miejsca, z najwyższym obrzydzeniem, o tych, których nie było – a którzy w moim przekonaniu być powinni. Ten pogrzeb był pogrzebem ikony polskiej telewizji publicznej; jak już pisałem, człowieka, który był najdłużej pracującym na wizji spikerem telewizyjnym nie tylko w tym dziwnym kraiku, w którym los kazał nam żyć – ale na świecie. Myślałem, że na Powązki przyjdzie w komplecie Krajowa Rada Radia i Telewizji oraz - również w komplecie – zarząd firmy na Woronicza. Że złożone zostaną na grobie Janka wieńce od tych instytucji, dla których jego praca była zaszczytem. Że ktos powie o Nim dwa słowa; choćby zdawkowe, choćby formalne…

A tu: nic. Psa z kulawą nogą. Nawet nekrologu Janka w imieniu TVP nie było.

Panie Dworak, panie Braun: za lat dziesięć nikt nie będzie pamiętał, że tak nazywający się osobnik pełnił kiedyś jakąś funkcję publiczną; a Suzina będą pamiętać nadal. Daliście, urzędasy, plamę maksymalną. Skompromitowaliście siebie i swoje instytucje. Wstyd. Paskudztwo.

I będzie wam pamiętane.

Od dziś każdy, kogo w jakikolwiek sposób wyróżnicie, powinien się uważać za obrażonego i zniesławionego. Apeluję do wszystkich dawnych kolegów: nie przyjmujcie już żadnych wyróżnień, nie utrzymujcie żadnego kontaktu z “firmą z Woronicza”. Podobno szykują tam jakiś jubel i – po raz pierwszy zresztą – planują zaprosić jeszcze żyjących weteranów. Odeślijmy te zaproszenia i nie czyńmy zaszczytu amatorom i prostakom. Dość tego.

Po pogrzebie Janka szliśmy z Grudniakiem do przystanku. Byliśmy zgodni: chce nam się rzygać. Byliśmy zgodni: mieliśmy w ciągu tych wielu lat istnienia w Polsce telewizji, w której Janek był od pierwszego dnia, a my – nieco krócej, tylko dwóch szefów wartych szacunku. Byli to Włodzimierz Sokorski i Maciej Szczepański. A wszystko, co po tzw. transformacji – to mierzwa. Niszcząca, nieprofesjonalna, niezdolna, tępa, bez polotu i bez klasy mierzwa.

Zbrzyd.

P.S. Jedno niniejszym odszczekuję: nekrolog jednak był w ogólnopolskim wydaniu “GW”. Formalność została przez urzędników odfajkowana. Co nie zmienia całej reszty niniejszego wpisu.

Źródło: Internetowy Obserwator Mediów

 

Związek kategorycznie domaga się wyjaśnienia i wyciągnięcia konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych za tragiczną śmierć ŚP Staszka Gałązki.

Jak trzeba zaszczuć człowieka , żeby podjął tak desperacką decyzję, by targnąć się na swoje życie.
Dzisiaj padło z kręgów dyrektorskich stwierdzenie, że jako Wizja  ”…. zachowujemy się w sprawie Gałązki jak Kaczyński ze Smoleńskiem….”. To było wyjątkowo nikczemne.

L.dz.Wizja/41/2012​ 

Pan Karol Pękul  

z-ca Dyrektora BZZL

Szanowni Panowie!

​W odpowiedzi na pismo THK/1422/2012 odebrane za potwierdzeniem odbioru w dniu 11.04.2012r. Związek Zawodowy Pracowników Twórczych TVP S.A. Wizja sprzeciwia się wypowiedzeniu umowy o pracę siedmiu wymienionym operatorom dźwięku zatrudnionym w  APAI.

Zgodnie z treścią przepisów prawa pracy i utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz poglądami doktryny prawa wypowiedzenie umowy o pracę ma charakter kauzalny, a wskazane przyczyny wypowiedzenia muszą być realne, prawdziwe i istotne.

Pracodawca wskazuje w piśmie nieprawdziwe powody zamiaru rozwiązania umowy o pracę .  

Jesteśmy w przededniu dwóch imprez o ogromnej wadze dla Spółki. Próba wyrzucenia z pracy, właśnie w tej chwili dźwiękowców APAI jest sabotażem i działaniem na jej szkodę.

Zyski ze zwolnienia będą iluzoryczne natomiast straty ogromne. Skutkiem tej bezsensownejdecyzji będzie obniżenie jakości materiałów filmowych, a więc straci na tym wizerunekSpółki. Telewizja bez dźwięku, to dopiero będzie news.

Związek informuje, że będzie monitorował czy w miejsce zwalnianych nie będą zatrudniani współpracownicy, jeżeli tak się stanie Związek będzie zmuszony do poinformowania odpowiednich organów ścigania.

W załączeniu informacja o poszczególnych pracownikach, z których jeden jest Społecznym Inspektorem Pracy, zatem podlega szczególnej ochronie, a kilku w bardzo ciężkiej sytuacji rodzinnej. Zwracamy na ten fakt uwagę, bowiem niedawne okoliczności targnięcia się na życie naszego Kolegi ŚP Stanisława Gałązki powinny uczulić Pracodawcę na mechaniczne decyzje o zwalnianiu Pracowników.

​

Pracodawca nie prowadzi obecnie żadnej systemowej restrukturyzacji, z planami której zostałby zapoznany Związek. Pracodawca w sposób chaotyczny dokonuje przypadkowych zwolnień Pracowników. ZZPT TVP SA Wizja wielokrotnie podkreślał, że prowadzony jest proces destrukcji potencjału twórczego i technicznego TVP SA i apelował o jego powstrzymanie.

Powołanie się przez Pracodawcę na art. 10 ust 1. Ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników jest nieuprawnione. Pracodawca w okresie dokonywania tego rodzaju zwolnień, prowadzi bowiem jednocześnie dalsze zatrudnienia. Na przykład w  roku 2011 w trakcie zwolnień na podstawie tego samego przepisu ustawy w TVP S.A. zwolniono około 170 osób. Na tych samych lub pokrewnych stanowiskach zatrudniono porównywalną liczbę osób lub przekazano ich zadania współpracownikom. Związek wielokrotnie informował Pracodawcę o pozorności przyczyny tych zwolnień oraz nadużywaniu ustawy z dnia 13 marca 2003 r. oraz apelował o powstrzymanie tego procesu.

Według Sądu Najwyższego likwidacja stanowiska pracy jest sama w sobie wystarczającą przyczyną uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę (zob. wyrok SN z 6 października 2004 r., I PK 497/03, LEX nr 585702). I może występować jako jedyna przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę.

Pozorna przyczyna wypowiedzenia jest bowiem przyczyną nieprawdziwą. W przypadku ustalenia przez sąd, że przyczyna wypowiedzenia była pozorna, sąd orzeknie o uznaniu wypowiedzenia za bezskuteczne.

Jak zaznaczył Sąd Najwyższy, z pozorną likwidacją stanowiska pracy mamy do czynienia w szczególności wówczas, gdy jest ono formalnie likwidowane, ale zadania zwalnianych pracowników pozostają do wykonania, a w jego miejsce jest tworzone inne stanowisko (o innej nazwie), które w istotnych elementach nie różni się od zlikwidowanego. Chodzi tu o sytuację, w której treść stosunku pracy (warunki pracy i płacy) pracownika zatrudnionego na nowym (formalnie) stanowisku nie odbiega w istotnych elementach (takich, których zmiana wymaga wypowiedzenia) od treści stosunku pracy pracownika zatrudnionego na stanowisku zlikwidowanym (formalnie). (por. wyrok SN z 4 września 2007 r., I PK 92/07, Monitor Prawa Pracy 2008/2/93).

Z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, że podobny przypadek zachodzi w przedmiotowej sprawie i nie jest w TVP S.A.  odosobniony.

Niedawno Sąd Pracy z podobnych przyczyn przywrócił do pracy Red. Iwonę Kubicz. Pracodawca, jako wyłączną przyczynę Jej zwolnienia wskazał, jak w przedmiotowej sprawie, przesłanki ekonomiczno – finansowe i konieczność obniżenia zatrudnienia w wyniku restrukturyzacji.

Sąd uznał, że pracodawca wykorzystał ustawę o rozwiązywaniu stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w sposób instrumentalny, a podana w wypowiedzeniu przyczyna zwolnienia w rzeczywistości nie zaszła. Powinna była być zaś konkretna i rzeczywista.

W powyższym wyroku Sąd zauważył, co następuje:

Wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia o pracę musi być rzeczywista i konkretna. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż przyczyna wypowiedzenia powódce umowy o pracę była pozorna.

Przyczyną, wyartykułowaną w oświadczeniu pozwanego wypowiedzenia powódce umowy o pracę, były przesłanki ekonomiczno-finansowe i konieczność obniżenia zatrudnienia w wyniku restrukturyzacji. Decyzja ta, jak wynika z oświadczenia, została podjęta na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z regulaminem grupowego zwolnienia. Przy tak sformułowanym oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyjąć trzeba, że pozwany wypowiedział powódce umowę o pracę z przesłanek ekonomiczno-finansowych, zaś o wybraniu powódki do zwolnienia z grupy redaktorów – dziennikarzy honoracyjnych zadecydowało znaczenie zadań na stanowisku pracy powódki w realizacji niezbędnych procesów w TVP S.A.

Zdaniem Sądu w/w przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę jest pozorna. Proces zwolnień grupowych był jedynie pretekstem do dokonania zmiany na jednym ze stanowisk dziennikarskich, poprzez zastąpienie powódki inną osobą. To zatrudnienie jest jednoznacznym potwierdzeniem, iż istniało w danej jednostce zapotrzebowanie na świadczenie pracy przez dziennikarzy honoracyjnych, a więc zadania wykonywane na tym stanowisku były niezbędne w realizacji procesów w TVP S.A.

Uznając więc, iż pozwany wypowiadając powódce umowę o pracę podał pozorną przyczynę, Sąd przywrócił powódkę do pracy.  

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21.09.2011 (sygn. Akt KPIN 625/00) pracodawca, który wskazuje nieprawdziwą przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, z reguły nie może żądaniu przywrócenia do pracy przeciwstawić twierdzenia o niecelowości uwzględnienia tego żądania.

Przyjęcie odmiennego stanowiska stanowiłoby sygnał przyzwolenia przez Sąd dla podejmowania przez pracodawcę arbitralnych, nieuzasadnionych decyzji o rozwiązywaniu stosunków pracy z długoletnimi pracownikami, w sytuacji, gdy na ich miejsce zatrudniane są inne osoby.

ZZPT TVP S.A. Wizja podkreśla również, że podobnie, jak sam zamiar zwolnienia tej klasy fachowców jest skandaliczny, podobnie skandaliczny jest sposób, w jaki to się dzieje. To egzemplifikacja braku szacunku Pracodawcy dla Pracowników – fakt, jak najgorzej świadczący o kulturze korporacyjnej.

Pan Stanisław Cholewjusz - zatrudniony w TVP od 1980 roku.

Pan Andrzej Kamecki - zatrudniony w TVP od 1976 roku.

Pan Mirosław Pietryka - zatrudniony w TVP od 1991 roku.

Pan Paweł Rolak - wieloletni pracownik TVP S.A.

Pan Piotr Smoliński - zatrudniony w TVP do 1979 roku.

Pan Wojciech Stępiński - zatrudniony w TVP od 1981 roku.

Pan Dariusz Wąsowski – zatrudniony w TVP od 1993roku.

Stanisław Cholewjusz

 W TVP od 1980 r. początkowo jako asystent operatora dźwięku, od 1982 r. jako samodzielny operator dźwięku.  W czasie przeszło 30-letniej pracy realizował wszystkie formy produkcji filmowej. Brałem udział w realizacji przeszło 20 filmów fabularnych oraz seriali. Zrealizował kilkadziesiąt reportaży filmowych, w tym wielokrotnie nagradzany serial dokumentalny „ Dowódcy AK”.

Obsługiwał wizyty Papieża Jana Pawła II do Polski, a także pielgrzymki zagraniczne.Wielokrotnie uczestniczył w realizacji wizyt  Prezydenta RP, Premiera RP i innych oficjeli za granicą, a także wizyt zagranicznych głów państw w Polsce.   Brał udział w ważnych wydarzeń XX wieku, jak np. połączenie Chin z Hongkongiem.

Biegle zna rosyjski i węgierski, pracował jako tłumacz i realizował materiały informacyjne i reportaże w ZSRR ( potem Federacji Rosyjskiej) – jak np. wybory prezydenckie, wybory do Dumy Państwowej – na Węgrzech – wizyty oficjalne Premiera i Prezydenta, materiały z wyborów, materiały rocznicowe.

Otrzymał wszystkie możliwe nagrody jubileuszowe za pracę w TVP.

Andrzej Kamecki

35 lat pracy w TVP, jest szczególnie wysoko cenionym członkiem ekip telewizyjnych Zawodowy profesjonalizm, komunikatywność, a także zaufanie jakim darzą go członkowie ekip, skutkuje zlecaniem mu przez Pracodawcę odpowiedzialnych zadań – w dniach od 15 do 21 kwietnia br. wraz z ekipą TVP przygotowuje w Norwegii wizytę norweskiej pary królewskiej w Polsce.

Na przestrzeni 35 lat pracy w TVP Pracodawca zlecał mu: realizację materiałów do programów Informacyjnych, a także innych programów emitowanych w TVP, realizację na żywo wydarzeń krajowych i zagranicznych związanych z pracami prezydenta, premiera, ministrów, parlamentu: realizację specjalnych wydań Wiadomości (m.in. z Gruzji, Iraku, Watykanu, Ukrainy); obsługę ważnych krajowych i międzynarodowych wydarzeń politycznych, gospodarczych, kulturalnych; obsługę pielgrzymek papieża Jana Pawła II w Polsce i zagranicą; realizację materiałów informacyjnych z rejonów objętych konfliktami zbrojnymi na całym świecie (m.in. oblężone Sarajewo 1995, Bośnia i Hercegowina 1996, Czczenia 1997, Kosowo 1998 -1999, Irak 2008).

Pan Andrzej Kamecki za swoją pracę otrzymywał wiele nagród, podziękowań, w tym  Prezesa TVP

Wraz z utratą pracy zostaje bez środków do życia. Ma na utrzymaniu 12 letniego syna u którego stwierdzono zaawansowane dysfunkcje wymagające kosztownych zajęć rehabilitacyjnych.

Wojciech Stępiński

Posiada wykształcenie elektroniczne ze specjalizacją urządzenia elektroniczne, posiada ogromne doświadczenie zawodowe, przeszedł wiele szkoleń organizowanych przez TVP np. montaż na AVIDZIE, realizacja dźwięku.

Pracował z najwybitniejszymi dziennikarzami: Kurdystan, Iran Irak – Maria Wiernikowska;Bałkany – Waldemar Milewicz, Agnieszka Romaszewska, Piotr Górecki; Palestyna, Strefa Gazy – Piotr Kraśko; Afganistan – Anna Waśkiewicz, Edyta Suchacka.

W 2001 roku z Radosławem Sępem ( operator obrazu) i redaktor Anną Waśkiewicz byli pierwszą ekipą zdjęciową TVP, która dotarła do Afganistanu, za co otrzymał nagrodę prezesa TVP.  

Nagrywał wiele specjalnych wywiadów z prezydentami np. wizyta Bila Clintona w Europie, orędzia noworoczne premierów, Prymasa itp.

Brał udział w obsłudze większości pielgrzymek papieskich, zarówno w kraju jak i za granicą.Podczas choroby Papieża Jana Pawła II spędził 40 dni w delegacji obsługując jego odejście oraz wybór jego następcy.

2 lata temu z Radosławem Sępem byli pierwszą ekipą ze wszystkich polskich i zagranicznych stacji telewizyjnych, która dotarła miejsce katastrofy samolotu prezydenckiego w Smoleńsku.

Ma bardzo trudną sytuację rodzinną, bez wdawania się w szczegóły, jego Mama jest po ciężkim udarze i w tej sytuacji utrata pracy będzie dla niego przysłowiowym gwoździem do trumny.

Mirosław Pietryka

Operator dźwięku E- 29604

Od 1.08.1991r.  do 03.2010r. pracował jako dyspozytor ekip zdjęciowych

(planowanie czasu pracy ekip, ich składu personalnego, oraz koordynowanie wykonania zadań wyznaczonych przez redakcje Agencji informacji).

W latach 2007- 2009 był asystentem w ekipach zdjęciowych. Od marca 2010 r. Rozpoczął wykonywanie zawodu operatora dźwięku w ekipach Agencji Informacji TVP.

Od roku jest w związku małżeńskim. Od trzech lat spłaca kredyt hipoteczny w wysokości 1200 zł miesięcznie.

Zostaje bez środków do życia!

Piotr Smoliński

W dniu 31 marca 2012 roku został wybrany, na kolejną kadencję, Społecznym InspektoremPracy i podlega szczególnej ochronie.

I takich ludzi, z takim doświadczeniem Spółka chce się pozbyć, jednocześnie utrzymując całą rzeszę niepotrzebnych etatów w sferach niezwiązanych bezpośrednio z produkcją. To jest skandal.

​                                                              Z poważaniem

                                                                Barbara Markowska – Wójcik

                                                                        Przewodnicząca

                                                                    ZZPT TVP S.A. Wizja

Otrzymuje:

- Jerzy Czerwiecki – Dyrektor APAI

Warszawa, dn. 03.04.2012 r.

Prezes Zarządu TVP S.A.  Juliusz Braun

Członek Zarządu TVP S.A.  Marian Zalewski

 Szanowny Panie Prezesie,

Zwracamy się do Pana z prośbą o krótkie, ale bardzo pilne spotkanie dotyczące wyjaśnienia sytuacji w APAI i INFO od  kwietnia 2012r.

Odnosimy wrażenie, że być może ktoś wprowadza Pana Prezesa w błąd lub nie informuje o wszystkich konsekwencjach proponowanych zmian, które w obliczu nadchodzących wydarzeń zakrawają na sabotaż! Zastanawiamy się komu na tym zależy?

APAI i INFO w przeciwieństwie do innych telewizji mają obowiązek przekazania społeczeństwu 100% informacji o najważniejszych wydarzeniach politycznych i społecznych w kraju, na profesjonalnym poziomie. Ten profesjonalizm polega również na zapewnieniu widzowi odpowiedniej jakości dźwięku.  Kuriozalny pomysł CAŁKOWITEGO(!) POZBYCIA SIĘ OPERATORÓW DŹWIĘKU z APAI i INFO, zarówno z ekip zdjęciowych jak też z wozów transmisyjnych(!) cofa nas do epoki kina niemego, gdzie zamiast dźwięku były napisy, ale przynajmniej grała muzyka. Zadania wykonywane przez ekipy zdjęciowe w Agencji Informacji cechuje wyjątkowa nieprzewidywalność w momencie podejmowania przez Redakcję (Wiadomości, Panoramy, Teleexpresu czy zwłaszcza INFO) decyzji o wyjeździe. Ekipa wyjeżdża i dopiero w trakcie jazdy dziennikarz (lub coraz częściej researcher!) kompletuje telefonicznie dostępne szczegóły techniczne. Jednak często dopiero na miejscu okazuje się, jakie środki są niezbędne, czy nagrywamy rozmowy, konferencję, wypowiedzi itd. Nagminnie występuje problem z dojechaniem w ostatniej chwili, jak najbliżej wydarzenia i pozostawienia gdzieś samochodu! Sprawne i profesjonalne wykonanie nagrania umożliwia więc tylko przygotowana odpowiednio ekipa reporterska w składzie co najmniej: Operator Obrazu + Operator Dźwięku.

Ekipa wozu transmisyjnego podczas relacji na żywo już teraz okrojona jest do granic możliwości. Operator Dźwięku wykonuje równocześnie funkcje Realizatora Dźwięku i Mikrofoniarza i raczej należałoby wzmocnić ten skład (jak ma to miejsce np. w TVN). W relacjach z Sejmu często widzimy jaką „walkę” musi stoczyć ekipa aby nagrać wywiad w „gorącej atmosferze”. Kto będzie walczył z tyczką ponad głowami tłumu dziennikarzy prowadząc drugą ręką operatora, tyłem, po schodach, gdy zabraknie DOŚWIADCZONEGO Operatora Dźwięku!? Na razie dziennikarz słyszy wymarzone „MAMY TO!”, ale po zmianach tak nie będzie!

W dzisiejszych czasach wszyscy myślą o uatrakcyjnieniu, a nie zubożeniu przekazu telewizyjnego. Powszechnie stosuje się dźwięk stereo, często Dolby, nawet tzw. ”efekt” nagrywany jest teraz „setkowo” przez „dźwiękowca”, aby można go było później „wypuścić” w dowolnym momencie relacji. To wszystko wymaga pracy, wiedzy i doświadczenia Operatorów Dźwięku. Oczywiście, jeśli mówimy o profesjonalnej i nowoczesnej Telewizji bez kompleksów wobec TVN, Polsatu czy innej konkurencji, w której – wbrew potocznym opiniom – również pracują Operatorzy Dźwięku – najczęściej wcześniej wyszkoleni w TVP!

W newsach zawodowstwo Operatorów Dźwięku polega na tym, że DLA WIDZA ich praca na planie jest niezauważalna. Dopiero problemy z dźwiękiem uświadamiają, dlaczego jest niezbędny! I z pewnością Pan Prezes nie chciałby się o tym przekonać oglądając i słuchając(!) źle nagranej relacji lub orędzia prezydenckiego w TVP!

Reasumując: w APAI obecność w składzie ekipy zdjęciowej Operatora Obrazu i Operatora Dźwięku stanowi niezbędne minimum zapewniające sprawne i profesjonalne wykonanie postawionych zadań. Niespełnienie tego wymogu grozi poważnym ryzykiem niewykonania zadania na czas (a więc w przypadku Agencji Informacyjnej – w ogóle!) lub uzyskanie nagrania niepełnowartościowego. Takie działanie jest już oszukiwaniem widza, którego przecież namawiamy do płacenia abonamentu!

Panie Prezesie, Telewizji Polskiej nie stać na ryzyko utracenia reszty widzów poprzez uduszenie programów informacyjnych, spowodowanie że staną się nieciekawe, niewyraźne, bełkotliwe i byle jakie. A takie się staną, gdy w ekipie pozostanie jeden przepracowany człowiek (wykonujący obowiązki 3 osób, zatrudnionych poprzednio!), pracujący bez zachowania przepisów BHP, zniechęcony, a w konsekwencji pozbawiony możliwości twórczych!

 Rozumiemy trudną sytuację finansową naszej firmy, ale w świetle ostatnich doniesień prasowych, choćby na temat wysokości wynagrodzeń niektórych „gwiazd” TVP, nasuwają się wątpliwości czy posiadane środki nie powinny być jednak nieco inaczej podzielone, zapewniając realizację zdjęć i dźwięku na profesjonalnym poziomie.

Mając na uwadze nasze wspólne dobro, jakim jest Telewizja Publiczna liczymy na to, że Pan Prezes i Zarząd TVP nie chce zostać zapamiętany jako „TWÓRCA GŁUCHONIEMEJ TELEWIZJI” i nie zgodzi się na proponowane zmiany, a jednocześnie znajdzie czas na pilne, krótkie spotkanie w powyższej sprawie.

Z poważaniem

Krzysztof Stanisławski

Wiceprzewodniczący Zarządu ZZPT TVP SA Wizja

Otrzymują:

-Przewodniczący Rady Nadzorczej TVP S.A. Stanisław Jekiełek

-Zastępca Dyrektora BZZL Karol Pękul

-Dyrektor BPiK Mariusz Pęciak

Spokojnych Świąt

życzy Wizja